Tekenen en schrijven-Monnikenwerk?

Geplaatst door Pim M. op

Stone drawing Pentelarts

Als je ergens veel geduld voor nodig hebt, noemde mijn ouders dat vroeger monnikenwerk. En dat sprak meteen tot mijn verbeelding. Ik weet niet of het op de Zondagsschool was of ergens anders, maar ik had namelijk gezien of gelezen hoe monniken uren of dagen ploeterden op één letter. Dat was dan wel een heel bewerkelijke letter, versierd met de meest fantastische figuren, die nu met weinig respect onder de categorie doodelen zouden worden geveegd.

Boekdrukkunst of ebook?

Dat was in een tijd dat er nog geen sprake van was dat je een boek kon laten drukken en al helemaal niet kon downloaden en printen of lezen op je E-reader. Een tijd waar de gewone mens niet eens kon schrijven en geen tijd had om poppetjes te tekenen. Monniken konden dat wel en zodoende zijn heel veel oude teksten geschreven en bewerkt door streng gelovige monniken.

Rotstekeningen in plaats van geschreven woord

Nog veel langer geleden, kon niemand schrijven en moeten we gissen naar hoe men leefden door rotstekeningen te interpreteren en werktuigen te bestuderen. Ik vraag me wel eens af hoe dat geweest moet zijn, toen iemand bedacht dat al die plaatjes toch wel heel bewerkelijk waren om er je boodschappenlijstje mee te maken en dat letters veel handiger waren. Net zoiets als toen het geld uitgevonden werd denk ik, wat een opluchting moet dat geweest zijn voor de boodschappers. Niet meer zeulen met 1000 en kippen of varkens, maar gewoon een flinke tiet met geld wanneer je de dochter van de dichtstbijzijnde hoeve wilde kopen, pardon, trouwen.

Kracht van een plaatje

Al schrijvende, zie ik toch weer beelden en dat is zo mooi van woorden. Dat iedere woord toch weer een beeld oproept en vaak bekruipt me dan ook de zin om te gaan tekenen. De boer met de hele veeschare op weg naar de buren en de holbewoners die op de muur krasten om het leven in het hol wat gezelliger te maken. Ik neem tenminste niet aan dat men er aan dacht een muurschildering voor het nageslacht te maken.

Het leven met een korreltje zout

Tekeningen zorgen voor een lichte noot in het leven vind ik. Waar foto’s en film gewoon de realiteit nabootsen, kun je met tekeningen er iets aan toevoegen wat er in werkelijkheid niet is. Tekeningen hoeven voor mij dan ook niet realistisch te zijn, want dan kan ik net zo goed een foto maken en die bewerken met één van de vele fotobewerkingsapps. Beter dan echt en misschien zelfs wel niet te onderscheiden van echt, waardoor ik behoorlijk suspicous ben wanneer ik èchte tekeningen tegen kom die zo mooi zijn dat je denkt naar een foto te kijkt.

Iedereen kan tekenen

Wist je dat iedereen kan tekenen? En dat bijvoorbeeld de bedenker van Snoopy de hond van CharlieBrown, op school en daar buiten nergens talent voor leek te hebben? In feite staat het grappige, enigszins pessimistische stripfiguur met faalangst voor het levensverhaal van hemzelf, de loser Charles Schultz. Niet dat ik me wil aansluiten bij de woorden van Jan Cremer, die in zijn boek ”Ik Jan Cremer”, zijn vader citeert wanneer hij moeite heeft school: “Jongen als je niets kan, dan kun je altijd nog kunstenaar worden”. Maar iedereen kan pen en papier pakken en beginnen. Of potlood, of krijt of stiften, het maakt niet uit. Aquarel brushes zijn bijvoorbeeld ook super geschikt. Begin met wat simpele oefeningen en vormen en leef je uit.


Deel dit bericht



← Ouder bericht Nieuwer bericht →